پيش بيني بارش فصلي بويژه در نواحي نزديك به سطوح آبي از اهميت بالايي در برنامه ريزي توسعه و بهره برداري اين

مناطق به دليل احتمال آبگرفتگي برخوردار است. در مطالعات اخير در زمينه پيش بيني ميان مدت بارش، ارتباط تغييرات

بارش با پارامترهاي اقليمي از جمله دماي سطح آب دريا  و تغييرات آن مورد تاكيد قرار گرفته است

با توجه به اثرگذاري بالاي بارش و تغييرات آن بر وضعيت منابع آب و روند توسعه مناطق مختلف خصوص اً شهرها،

 

بپيشبيني ارش اهميت بالايي در برنامه ريزي عملكرد سيستمهاي مختلف خدماتي و توليدي خواهد داشت. اين مساله خصوصاً در

مناطق خشك و نيمه خشك مانند مناطق جنوبي كشور كه نوسانات زماني و مكاني بارش شديدتر است، از اهميت بيشتري

برخوردار مي باشد. يكي از عواملي كه به استفاده از مدل هاي پيش بيني بلند مدت بارش در سال هاي اخير رونق داده است

مشاهده تأثيرات سيگنال هاي اقليمي در الگوي بارش هاي فصلي در نقاط مختلف جهان بوده است.

از اين رو استفاده از      

سيگنال هاي بزرگ مقياس اقليمي خصوصاً           sst وslp

به عنوان پيش بيني كننده بارش يا رواناب در مدل پيش بيني از

چالش هاي مهم پيش بيني هاي بلند مدت بوده است.

ا